Kunst
Smithsonian Collections Blog: Vrouwelijke fotografen in Afrika: Lynn McLaren
De fotoarchieven van Eliot Elisofon (EEPA) is verheugd de Lynn McClaren-collectie te delen als onderdeel van het Women Photographers in Africa-initiatief. Eluned M. Demarest – professioneel beter bekend als Lynn McLaren (1922-2008) – was een Amerikaanse fotojournalist wiens werk werd gepubliceerd in National Geographic, Time-Life, Newsweek en de New York Times en het wereldwijde publiek hielp vreemde culturen en landschappen te visualiseren. Haar collectie (EEPA 2007-009) van 648 kleurendia's (35 mm), 38 kleurentransparanten en 10 zwart-witafdrukken is gedigitaliseerd en zal later dit jaar online beschikbaar zijn. McLaren, geboren in Brooklyn, New York in 1922, studeerde af aan het Vassar College en de Missouri School of Photojournalism. In schril contrast met de ervaringen van zelfs andere werkende vrouwen in die tijd, genoot ze van een lange carrière waarin ze de wereld rond kon reizen. Ook het fotograferen van delen van Azië en Europa toont haar collectie bij de EEPA Kenia en
Hoe antropologen het menselijk leven vastleggen
In de sectie "Documenteren van geluid" vinden bezoekers een manuscript met gemarmerde randen. Het boek wordt geopend op een pagina met bladmuziek bovenaan, met het opschrift "No. 7 Song with Lacrosse Game,” gevolgd door een analyse van de notatie. In de beschrijving van dit document staat dat dit een manuscript is van "analyses en vertalingen" van liederen die zijn opgenomen en vertaald door etnomusicoloog Frances Densmore (1867-1957). het handschrift, Menominee Muziek werd in 1932 gepubliceerd in samenwerking met het Bureau of American Ethnology van het Smithsonian Institution. [6]. Er zijn veel voorbeelden van niet-westerse muziekvormen die geen systeem voor geschreven notatie kennen. In plaats daarvan worden deze nummers mondeling doorgegeven, generatie voor generatie, waarbij elk kleine wijzigingen aan een bepaald stuk toevoegt [7]. Vanuit musicologisch oogpunt is het de vraag of het überhaupt mogelijk is om niet-westerse muziekvormen nauwkeurig te noteren in klassieke westerse
Eén foto is meer dan duizend verhalen waard
Repetitie van de toka-dans in Yoohnanan op het eiland Tanna, september 1974. Films en foto's van Kal Muller van Vanuatu (Nieuwe Hebriden), Tanna Island-dia's, Slide-rol # 56. In de jaren zestig en zeventig stond Vanuatu (toen bekend als de Nieuwe Hebriden) op het punt onafhankelijk te worden van het Franse en Britse koloniale bestuur. De cultureel en taalkundig diverse archipel in het zuidwesten van de Stille Oceaan, met meer dan 100 talen die op meerdere eilanden worden gesproken, werd sinds 1906 geregeerd als de Nieuwe Hebriden onder een gezamenlijk Frans en Brits "Condominium"-bestuur. van de traditionele cultuur in de beweging voor onafhankelijkheid, zou in 1980 de onafhankelijkheid van de natie bereiken en de Republiek Vanuatu vestigen. The Human Studies Film Archives, onderdeel van de National Anthropological Archives (NAA) van het National Museum of Natural History, onlangs gedigitaliseerd een groep van 29.000 foto's gemaakt door fotograaf en auteur Kal Muller te midden van
Meer dan alleen een textielfabriek
Het Archiefcentrum bezit een ongelooflijke reeks bouwkundige tekeningen van textielfabrieken uit de late 19e eeuw, bekend als de Lockwood-Greene Records. Op het eerste gezicht lijken deze tekeningen niet meer dan goedgetekende afbeeldingen van fabrieksgebouwen op zwaar linnen materiaal. Maar voor de mensen die in de molens werkten die op basis van deze tekeningen waren gebouwd, vertegenwoordigen ze het begin van talloze gemeenschappen in heel South Carolina. De meest indrukwekkende van deze molens was de vlaggenschipmolen, Piedmont Manufacturing Company. Tussen 1862 en 1863 kochten Henry Pickney Hammett en zijn partner en schoonvader, William Bates, in totaal 415 acres bij Garrison Shoals langs de rivier de Saluda. Aan deze rivier zou hun textielfabriek worden gebouwd en de naam Piedmont Manufacturing krijgen. De stad zou ook de naam aannemen, bekend als Piemonte, South Carolina. In tegenstelling tot de eerdere stijl van kleinere molens in de staat South Carolina, zou de grote molen